Ceuta en Tetouan

We hebben drie dagen in Ceuta gelegen, een Spaanse enclave in Marokko. 18.5 km2 en sinds 1668 onderdeel van Spanje. Er wonen Spanjaarden, moslims, joden en hindoes. Langs de hele grens met Marokko zijn enorme hekken opgetrokken om de Afrikaanse migranten tegen te houden. Het is een vreemde plek, vrouwen nog net niet gesluierd en toeristen in korte broek met een hemdje aan. Omdat het belastingvrij is (alles 21% goedkoper) is het een winkelparadijs en jaarlijks komen er ongeveer 1 miljoen toeristen om vooral te winkelen.

We wilden naar Tetouan en dus ben ik naar de Tourist Office gefietst om te informeren hoe dat het beste kon. De dame achter de balie zei dat Marokko een heel ander land was en dat ze daar geen informatie over had. We kwamen er zelf achter dat je voor € 0,80 met de bus naar de grens kon. Vanaf de bus was het nog 500 meter lopen tussen betonnen muren naar de grens. Daar aangekomen vroeg een vriendelijke Marokkaanse douanier ons waar het stempel in ons paspoort was. Wij zeiden dat we geen stempels hadden omdat je die in Europa niet nodig hebt. Het bleek dat we aan het begin van het niemandsland een formulier hadden moeten invullen in ruil waarvoor we een stempel zouden hebben gekregen.
Eénmaal over de grens vonden we een taxi die ons in sneltreinvaart naar Tetouan bracht. Hij sprak een beetje Spaans en vertelde dat hij een tijdje in Utrecht had gewoond. Maar hij vertelde ook dat het Offerfeest was, drie dagen feest en alles dicht, ook in de Medina waar we graag naar toe wilden. Hij heeft ons afgezet bij een café dat wel open was.
Het was een vreemde sfeer op straat, jongens met karren met bebloede schapenhuiden en mannen met messen soms weggehouden in plastic zakken en bloed aan de Crocs. Het was een bloedroes waar ik een beetje misselijk van werd. Een vreemde ervaring, maar we hadden het niet willen missen.

Het is te merken dat we weer in de Atlantic zijn, meer vogels en we zien bijna elke dag dolfijnen en minder plastic. In de Middellandse Zee hebben we een aantal keer grote velden plastic afval gezien dat aan elkaar leek te zijn geklit en vast al een tijdje rond zwierven, te zien aan de witte plastic zakken met bruine aanslag.
We zijn onderweg richting Portugal om vandaaruit de Portugese Noord op te pakken (een soort passaatwind) die ons naar Madeira gaat brengen.

IMGP2554
Sfeerbeeld onder zeil

IMGP2534
De Schipper in goede doen

IMGP2542
Mooi windje voor de genaker

IMGP2583
De medina van Tetouan

IMGP2585

IMGP2568
Verlaten straten

IMGP2576
Schapenvellen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>