De oversteek

Eindelijk was het dan zover, we zijn klaar om naar de overkant te gaan. Het échte werk, DE oversteek, van Mindelo op de Cabo Verde naar Bridgetown op Barbados, 2000 nm. Goed inkopen gedaan voor twintig dagen, vers fruit, groente en bataten en groene bananen die zo langzaam rijpten, dat ze tot de laatste dag goed te eten waren. De supermarkt had zich gespecialiseerd in houdbare producten, zelfs houdbare yoghurt! (Een product van Friesland Campina)
Karren vol water en levensmiddelen werden de steiger opgeduwd door al die vertrekkers!
Samen met drie Nederlandse en één Engelse boot zijn we vertrokken op 21 december. De avond daarvoor hebben we informatie uitgewisseld, zodat we onderweg contact met elkaar konden hebben.

Verslag uit het logboek.
Donderdag 24 december.
“ Beetje bewolkt, windkracht 4 – 5 . Afgelegde afstand om 12.30; 129 NM. Volgens het weerbericht dat we elke dag van Sasja via de satelliet telefoon doorkregen zou de wind af gaan nemen vandaag, maar daar is nog niets van te merken. Grote school vliegende vissen gezien, verder niets. We komen redelijk in het ritme van wachtlopen, ik begin met de wacht van 20.00 en dan steeds 3 uur op en af. Behalve het gesnor van de golven die achter het schip oplopen is er weinig te beleven. Ik heb wel weer mooie boeken gelezen en intensief naar muziek geluisterd om te tijd te doden en wakker te blijven. Vooral de laatste wacht tot het weer licht wordt is het lastigst. We hebben contact met twee andere Nederlandse boten, die voor ons liggen. We ontvangen ze wel, maar zenden lukt niet, te weinig bereik. We hebben ze een bericht met onze positie gestuurd via de satelliet telefoon. P heeft een grote vis gevangen, een dolfin dorade en daar mooie file’s van gemaakt. Drie keer van gegeten, heerlijk. ’s Nachts een vliegende vis vlak langs mijn gezicht, schrok me dood!”

Vrijdag 1 jan. 2016
“ Een nieuw jaar, de kinderen belden via de satelliet telefoon, dat was heel speciaal zo midden op de oceaan. Er zijn enkele traantjes weggepinkt! We hadden een mooie zeildag, windkracht 4 – 5 maar niet meer van die dijkers. High aspect (voorzeil) op en één rif in het grootzeil. Veel kleine vliegende visjes aan dek. We hebben een potvis met jong gezien, ze zwom voor de boot langs! Een fantastisch gezicht dat enorme beest die met veel elegantie door het water glijdt. P heeft vandaag twee vissen gevangen.
Het is afnemende maan, maar nog steeds redelijk zicht in de nacht. Afgelegde afstand om 12.30: 141 NM. ’s Nachts veel wind uit buien, 2 riffen in het grootzeil en de high aspect voor de helft terug gereefd, soms 9 knp. op de teller. Mooie sterrenhemel.”

5 Januari hadden we dan land in zicht! Barbados is niet zo hoog, dus het duurde even voordat we het zagen. P heeft het bezoekersvlaggetje van Barbados gehesen, dat was wel een momentje. We hebben het in 15 dagen gedaan met een gemiddelde snelheid van 5.7 knp.
Toch is het niet niks, de golven en de deining waren soms zo hoog dat ik uit pure frustratie riep “kappen nu”. Alles gaat constant van links naar rechts, je moet je steeds vasthouden (we hebben twee palen en vier handgrepen in de boot, zodat je veilig van de keuken naar het toilet kunt) en slapen gaat niet altijd zonder te stuiteren in bed. Bén je net in slaap gevallen dan moet je weer uit om wacht te lopen, terwijl er in de verre omtrek niets of niemand te zien is. (Maar, je weet maar nooit) Koken is een tour de force, ik had wat goede recepten die in één pan konden en dan in een kommetje naar buiten op het antislipmatje. Lekker eten is een hoogtepuntje.

We liggen voor anker in Carlisle Bay bij Bridgetown. Het is de hoofdstad en heel aardig, het parlementsgebouw zou niet misstaan in Oxford. Er komen veel toeristen die met de cruise schepen hier naar toe worden vervoerd en belasting vrij kunnen gaan winkelen in de hoofdstraat. Iedereen spreekt hier wel wat Engels, er wordt links gereden en we hebben het feest van de 50 jaar onafhankelijkheid meegemaakt met een prachtig vuurwerk. In het weekend is er muziek, reggeaton, hard en tot een uur of zes in de morgen. Het dreunt lekker over het water! Veel Bob Marley hebben we nog niet gehoord, wel mannen met dreadlocks in mutsen met de rasta kleuren. De vrouwen hebben de meest ingewikkelde kapsels, soms met strengen andere kleuren en kralen ingevlochten. Ook hier is iedereen heel vriendelijk en behulpzaam.
We hebben hier ons visum voor Amerika geregeld en hadden 11 januari een in-person interview op de US ambassade. Ik dacht dat we een echt gesprek zouden hebben met koffie en cake, maar we stonden voor een loket van een ambtenaar die niet eens naar de bootpapieren of bankafschriften vroeg. Was wel onder de indruk van de Ocean crossing, het was ook een zeiler, dus wist waar het over ging. We kunnen nu waarschijnlijk a.s. vrijdag onze paspoorten ophalen mét visum.
We gaan dan via St. Lucia naar Martinique.

DSC04303
De Lena op weg

IMGP2953
De eerste vis

IMGP2965
Diner is served

IMGP2978
Een dolfin dorade

IMGP2980
Mooi visje in keurige mootjes

IMGP2963
Passaat getuigd

IMG_0896
Het Barbados bezoekers vlaggetje

One Comment on “De oversteek

  1. Lieve Herma en Paul,
    Wat een prachtig verhaal weer en wat ontzettend fijn om te lezen dat de oversteek zo goed is verlopen! Wat een mijlpaal!
    Heel bijzonder dat jullie Sas en Jan straks mogen ontmoeten daar. Wat een heerlijk vooruitzicht. Goede vaart!
    Groeten,
    Saskia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>