Terug naar de Zuilen van Hercules

Inmiddels hebben we de Middellandse Zee verlaten via de Straat van Gibraltar, aan de kant van Marokko via de Ceuta.
We kwamen vanaf Sardinië, waar Hugo en Mariette vanuit Porto Torres een paar dagen met ons mee zijn gevaren. Met hen zijn we naar Isola Ansinara geweest, tot voor kort een gevangeniseiland, waar maffia kopstukken werden vastgehouden, nu een natuurreservaat. Er was een opvang voor zeeschildpadden die gewond waren geraakt door het eten van plastic en er liepen Albino ezeltjes in het wild. We zijn ook nog een dagje het binnenland in geweest in de omgeving van Alghero, een mooie streek met een aantal oude Romaanse kerken, waarvan één met een mooi geschilderde muur achter het altaar.
In Porto Torres zelf staat één van de oudste kathedralen van Sardinië. Ergens in de 13e eeuw hebben ze onder de kerk een aantal stoffelijke resten gevonden, waarvan de herkomst onbekend was. Totdat een slimme bisschop met geldgebrek vaststelde dat een aantal botten toebehoorden aan de heilige Lambertus en Laurentius, de overige waren van ‘inconocides’. Vanaf dat moment was de kerk een succesvol bedevaartsoord.

Vanuit Porto Torres hebben we oversteek gemaakt naar Menorca, 182 nautical mile (ongeveer 350 km). We hebben er 32 uur over gedaan, waarvan drie uur gezeild en de rest gemotord. Een rustige overtocht met weinig scheepvaart en met een volle maan die voor veel licht zorgde.
Voor anker in Mahon waar we eerder waren geweest, de beste ankerplek in de wijde omtrek en voor het eerst sinds lange tijd weer dolfijnen gezien.

De reis van Menorca naar Mallorca, Ibiza en Formentara ging voorspoedig, alhoewel we in de baai van Santa Ponsa op Mallorca in een onweersbui met windkracht 10 van anker sloegen samen met nog zeker vijftien andere boten. De chaos was groot, veel aanvaringen en bijna aanvaringen. P met duikbril op tegen de hevige regenbuien wist ons er bekwaam doorheen te loodsen!
Deze kust van Spanje is niet spectaculair, veel lelijke hoogbouw bij de toeristen oorden en waar de grond het toelaat wordt er groente verbouwd onder meestal grijze zeilen, die het landschap iets futuristisch geven, maar het is wel de groenteschuur van Europa.

Grote cactussen op het eiland Asinara
Grote cactussen op Asinara

IMGP2482
Albino ezeltjes

IMGP2496
Gewonde zeeschildpad

IMGP2517
Broer en zus

IMGP2521
Beschilderde wand in een Romaanse kerk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>