Terug op het continent

 

Terug op het continent.

We zijn in Frankrijk en liggen in een aardige haven in Bretange, Camaret. Met enige weemoed afscheid genomen van de mooie kust van Cornwall, een mooie rivier, leuke pubs and ever so friendly people. P heeft met veel plezier op de BBC alle voetbalwedstrijden gezien. Vakkundig commentaar door drie heren in grote stoelen, het zag er wat ongemakkelijk uit, zo vol in beeld en niet aan een tafel.

Vanaf het eiland Wight zijn we via Weymouth en Brixham verder afgezakt naar het zuiden met als uitvalsbasis Falmouth, om de oversteek te maken naar Spanje. In de buurt van Weymouth hebben we witte roggen gezien, ik dacht eerst dat het een grote witte plastic zak was, maar er bewoog een staart! We kwamen ook groepje dolfijnen en een monsterkwal tegen, zo groot als een dubbele voetbal. Dolfijnen zijn altijd bijzonder, het maakt iets los, zouden het hun ogen zijn?

P heeft zijn eerste vis gevangen, een makreel en hij was heerlijk.

Onderweg Plymouth aangedaan, waar een grote legershow was, daar maken ze veel werk van. Toen we wegvoeren hadden we in de baai een mooi uitzicht op de luchtshow.

In Falmouth de buitenboord laten repareren, het bleek dat er oude benzine in zat die de boel had vervuild (zoals mijn broer al dacht!). Hij loopt nu weer als een zonnetje.

Mooi gefietst naar Pendennis Castle, waar we een groep skaters tegenkwamen die op de voor hen perfecte weg met een groot dalingspercentage stunts deden, het zag er spectaculair uit!

 

De wind stond zeker een week niet goed voor de oversteek, dus hebben we de omgeving van Falmouth ontdekt. Vooral de rivier Fal is geweldig. De smalle rivier afzakkend kwamen we de bocht om en tot onze verbazing lagen daar twee enorme zeeschepen voor anker te wachten op vracht. We hebben daar twee nachten aan een mooring gelegen. Heel stil met nu eens geen schreeuwende meeuwen; die soms het geluid maken van huilende kinderen of klagende poezen en daar ’s nachts gewoon mee door gaan.

Op de eerste echt regenachtige dag begonnen met Spaanse les, we hebben cd’s en een werkboek bij ons.

In de stromende regen met de dinghy naar Truro gevaren, de stad helemaal aan het eind van de rivier. We dachten dat het een oude middeleeuwse stad zou zijn, dat had de meneer van het tankstation ons gezegd. Halverwege de rivier bleven we in de mud steken. Vervolgens hebben we in het dorpje waar we gestrand waren, een lift gekregen van een touringbus. Truro bleek een soort Almelo. P kon het wel waarderen, ik vond er niks aan.

De volgende dag prachtig gewandeld in de bossen van Tresslick.

Terwijl ik dit schrijf kijken we op de op de Franse tv de halve finale Nederland – Argentinië. Gelukkig doet de Jong weer mee! Nu nog Messi uit zijn spel halen.

The day after kwamen we een landgenoot tegen die zei “het had gekund” en dat is een goede samenvatting.

 

Zoals het weerbericht er nu uitziet kunnen we morgen oversteken naar Spanje, het is 340 mijl naar Caruna. Daar doen we ongeveer 62 uur over, met een gemiddelde snelheid van 5,5 knoop. De Lena is een stabiel schip, maar niet de allersnelste.

We zijn er klaar voor.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>